Boston Marathon 2026: Korir rozbija rekord trasy (2:01:52), Lokedi broni korony
Boston, 20 kwietnia 2026. Korir bije rekord trasy, Lokedi broni tytułu — podwójne back-to-back po raz pierwszy od 31 lat
Kenijczyk John Korir przebiegł najstarszy roczny maraton świata w 2:01:52 i rozbił rekord trasy o 70 sekund. Sharon Lokedi wygrała wśród kobiet czasem 2:18:51 — to pierwszy podwójny back-to-back w Bostonie od 31 lat.
Korir: rekord, który wisiał w powietrzu od 2011
Dotychczasowy rekord trasy 2:03:02 ustanowił Geoffrey Mutai w 2011 roku. Korir ściął go o 70 sekund i tym samym przesunął granicę maratonu bostońskiego w sferę, w której do tej pory pewnie czuli się tylko biegacze na płaskich, ciasno wyreżyserowanych maratonach typu Berlin czy Chicago.
Boston słynie z tego, że trasa jest „punkt do punktu" z przewagą spadku (Hopkinton → Boston, ok. 137 m spadku netto), ale krótkie, mocne podbiegi drugiej połowy — łącznie ze słynnym Heartbreak Hill na 33. km — w teorii kasują każdą przewagę profilu. Korir udowodnił, że nie dla każdego.
To drugie z rzędu zwycięstwo Kenijczyka w Bostonie. Na mecie powiedział krótko: „Nie wiedziałem, że mogę biec tak szybko". Brzmi skromnie, ale czas mówi za niego.
Lokedi: druga wygrana i powrót kenijskiej dominacji
Sharon Lokedi wygrała czasem 2:18:51. Obroniła tytuł z poprzedniego roku (gdy ustanowiła rekord trasy kobiet — 2:17:22), a tym samym dołożyła drugą gwiazdkę do swojego bostońskiego CV.
Podwójne back-to-back — zwycięzca mężczyzn i kobiet broni tytułu w tym samym roku — zdarzyło się w Bostonie ostatni raz w 1995 roku, gdy Uta Pippig i Cosmas Ndeti zapisali się w podręcznikach. 31 lat przerwy. Teraz Korir i Lokedi.
Wózki: Hug kończy dziewiątkę, Rainbow-Cooper zdobywa drugi tytuł
W kategorii wózków męskich Marcel Hug (Szwajcaria) wygrał po raz dziewiąty. To już nie dominacja — to monopol. Wśród kobiet Eden Rainbow-Cooper (Wielka Brytania) zdobyła swój drugi tytuł w Bostonie — pierwszy wywalczyła w 2024 roku. W 2025 zwyciężyła Susannah Scaroni, więc oba tytuły Rainbow-Cooper nie są kolejne, ale ich wartości to nie umniejsza.
Co to znaczy dla sezonu maratońskiego
Dla biegaczy szykujących się do Majors w tym roku (Londyn 26 kwietnia, potem Chicago i NYC jesienią) Boston 2026 wystawia nową poprzeczkę w maratonach z profilem „nieautostradowym". Do tej pory rekordy trasy poniżej 2:02 kojarzyły się wyłącznie z Berlinem, Chicago, Londynem i Walencją. Boston właśnie wszedł do tego klubu — i to w warunkach, w których większość uważała, że topografia robi z tego maratonu „tylko" tradycję, nie zegar.
Dla triathlonistów celujących w IRONMAN 70.3 albo pełny dystans z silnym biegiem na zakładkę (np. Kona) przekaz jest prosty: tempo światowej czołówki nie ma już sufitu. Jeśli Twój cel to sub-3 w maratonie na zakładkę po rowerze, musisz szukać sekund w rzeczach, które kiedyś były „drugorzędne" — butach karbonowych, technicznej kadencji biegu, taperowaniu i fuelingu. Bez tego będziesz biegł w nieskończoność „w okolicach 3:15″.
A co Ty myślisz — czy Korir powalczy w tym sezonie o rekord świata w Berlinie, czy zostanie wierny Bostonowi? Dajcie znać w komentarzu.
